Gistermiddag was ik even bij Herbie op bezoek geweest. Herbie staat in zijn hoogstpersoonlijke garagebox, op circa 5 minuten lopen van mijn huis. De afstand tussen huis en box is gering, maar te groot om elke dag voor het slapen gaan even een kijkje te nemen. Zou ik dat wel doen, dan zou er ook iets niet goed met mij zijn, vrees ik. Neemt niet weg dat er voor mijn gevoel af en toe iets te veel tijd zit tussen de bezoekjes in deze koude wintermaanden en ik de auto liever bij huis zou hebben staan, in de garage die nu vol staat met fietsen. Gisteren bedacht ik mij dat ik na de laatste rit op 4 januari richting het Keverwinterfestijn, verzuimd heb de accu af te koppelen en thuis op te bergen. Ik vrees daarom weer een moeilijke start over enige tijd.
De meiden waren gistermiddag mee. Isabelle nietswetend in de reiswieg van de wandelwagen, Charlotte alleswetend naast mij lopend. Ze wist meteen te vertellen wie er in dat betonnen huisje woont waar wij ons 's middags hadden vervoegd. "Daar woont Herbie". Zullen we kijken of ze thuis is? "Jaaa!".
Garagedeur geopend en voila, daar stond ze geduldig te wachten op warmere tijden. Ik liep een rondje, keurde de lak en het chroom en concludeerde dat het nog steeds een schoonheid is, ondanks de kleine schoonheidsfoutjes. charlotte was achter het stuur gekropen en begon aan de versnellingspook te sjorren. "Doe dat maar niet, hou je handen maar aan het stuur".
Zo fraai als de buitenzijde is, zo kaal is de binnenzijde. Ik hoop dat er binnenkort weer tijd is om het binnenwerk te vervolmaken. Dat zou de kers op de taart zijn. Het was een tijdje leuk om met een gestript inwendige rond te rijden, maar als ik mijzelf serieus wil blijven nemen zal ik toch zorg moeten gaan besteden aan de binnenbekleding en de vloerbedekking.
Maar voordat ik daar mee aan de slag ga wil ik Herbie voorzien van een gordel op de achterbank, zodat beide meiden mee kunnen in hun kinderzitjes. De passagiersstoel is reeds voorzien van een driepuntsgordel, maar achterin wordt dat lastig omdat bij de restauratiewerkzaamheden het bevestigingspunt aan de zijkant van de achterbank is verdwenen en er nog maar twee punten resteren zodat hooguit een diagonale tweepuntsgordel bevestigd kan worden. Het zal wel weer op creatief gepruts uitdraaien, waarbij de veiligheid echter niet uit het oog verloren mag worden.
Mocht iemand ideeën hebben, laat het mij weten.
